Mag ik even?

Lang verwacht. Eindelijk gekregen. Zo zou je de overwinning van Obama kunnen noemen. De kranten hebben een behoorlijke gok genomen met hun voorpagina’s. Zo heeft De Pers Obama op de voorpagina staan, maar op de achterzijde staat ook een voorpagina maar dan met McCain als winnaar. Kleine lettertjes bij de foto’s verwijzen je door naar de achter- of voorkant in geval de uitslag anders is. Slim bedacht ! Een cartoonist vraagt zich af of de blanco (blanke) stemmen voor McCain of Obama zijn. En op het station Utrecht CS wordt geinterviewd voor Radio 1.
Fijn allemaal, maar gebeurt er nog meer in de wereld? Volgens de nieuwsberichten blijkbaar niet. En dan schrijven wij er ook nog eens over. Time for a change?

Vanochtend is het dan echt begonnen: wintertijd. Afgelopen zondag hebben we dan wel de klok een uur naar achteren gezet en wat langer in bed kunnen blijven liggen, maar vanochtend had ik er eigenlijk pas echt behoefte aan. Het was vanacht mistig en rond het vriespunt, resultaat: het ijs van je autoruiten krabben.

Na een jaartje het doek neergelaten te hebben gaat het doek weer omhoog. Eigenlijk begon het begin dit jaar alweer wat te kriebelen. We wilden toch weer schrijven en dingen laten zien. En nu ik sinds een paar maanden de iPhone heb, kan vanaf elke plek op de wereld iets geschreven worden of een foto worden gemaakt en dat kunnen we dan meteen laten zien.

Kortom een doorstart!

Wij zijn benieuwd naar jullie reakties. En hoe ziet de site er nu uit? Wij zijn er zelf zeer enthousiast over. Er moet nog wel wat aan de configuratie van de site worden gesleuteld: optimalisatie van de onderliggende database, maar ook van de vormgeving van de site.

Wat verandert er allemaal?

• Integratie met andere sites: tegenwoordig is iedereen mobiel online. Wij ook. We hebben ook foto’s die we kunnen en willen laten zien. We zijn ook te vinden op Youtube. En we twitteren ook.
• ‘We’ in plaats van ‘ik’: er gaan meer mensen op Mag ik even? schrijven.

De veranderingen zijn nu grotendeels al zichtbaar, maar af en toe zullen we even niet bereikbaar zijn, omdat we dan druk aan het sleutelen zijn. Heb geduld, want het resultaat mag er zijn.

Als je contact met mij wil: stuur gewoon een berichtje. In tegenstelling tot de huidige jeugd blijf ik e-mail de beste manier vinden om contact te leggen en te onderhouden.

Mogelijk komt er nog wel iets voor terug, maar dat moet nog vorm krijgen.

5962

Een paar weken geleden heeft Anne  haar vrijgezellenfeest gehad. Mijn ontvoering van haar naar de afgesproken plek verliep als een trein. Anne dacht dat we met z’n 3-tjes naar Friesland zouden gaan, maar had er niet op gerekend dat ze bij de benzinepomp haar vriendinnen zou aantreffen.
Zelf heb ik aangegeven dat ik helemaal geen vrijgezellenfeest wil, maar de laatste weken bekruipt mij toch het gevoel dat er iets voor me wordt georganiseerd. Inmiddels hebben zowel Anne als vriend Remco al geprobeerd mij over te halen om a.s. zaterdag naar Lelystad te gaan. Toeval? Ik denk het niet. Ik heb nog geen ‘ja’ gezegd, maar misschien moet ik het maar over me heen laten komen, ondanks mijn afkeer van vrijgezellenfeestjes. Als ik het onderga, dan moet het ook echt een superdag worden, misschien dat ik er dan anders tegenaan ga kijken.

We hebben voor onze trouwdag, 6 september, gegokt op mooi weer. In september is het meestal mooi weer en de lange termijn voorspellingen (hier en hier) lijken goed te zijn, dus kunnen we waarschijnlijk de receptie buiten houden. ‘s Avonds hebben we voor de intimi ook nog een klein feestje na. De spullen voor de tuin zijn al besteld. Alles is nu eindelijk geregeld, nu wordt het alleen nog een paar dagen flink aanpakken om de boel klaar te zetten.

Hier in Rotterdam kijk ik, als ik een beetje achterover leun, uit op een van de hoogste gebouwen van Nederland, namelijk het gebouw van de Nationale Nederlanden, de Delftse Poort: 151 meter.
Utrecht wil zichzelf natuurlijk weer op de kaart zetten en dat dan voorlopig ook blijven, dus bouwen ze dik 100 meter erboven op. Leefbaar Utrecht wil een referendum uitroepen om en is daarvoor bezig de stemming in de omliggende wijken en dorpen te peilen. Al eerder is met een referendum succesvol de uitbreiding van de koopzondagen tegengehouden. Als dat nu ook lukt met het tegenhouden van deze gigantische toren die niet bij de skyline van Utrecht hoort, dan zou dat fantastisch zijn.

Een stapeltje papieren krijg je bij de balie onder je neus: verklaring dat je niet eerder getrouwd bent, welke naam je wilt hebben: eigennaam, partnernaam, partnernaam-eigennaam, eigennaam-partnernaam (we houden beiden onze eigen naam) en dan de definitieve akte. Kosten bijna 400 euro. Mag wat kosten, bij de gemeente Utrecht.
We zijn dus nu ook al een flink stuk dichterbij onze nieuwe status gekomen. De voorbereidingen gaan echter nog steeds door.  Vaak behoorlijk stressen, soms ook moeilijke besluiten nemen, maar al met al lukt het ons prima.

De familie van Anne is nog te behapstukken. Dus had het feestcommittee er ook geen moeite mee om wat leuks te organiseren. Dit keer was er een uitstapje naar het Afrika Museum bij Nijmegen. Het is een vrij groot museum met zowel binnen als buiten exposities. De collectie richt zich grotendeels op midden-Afrika, maar dat is voor een Afrika-ganger als ik geen probleem. Je vindt er stukken uit de slavernij-periode, vaak ook nog eens stukken die zo waardevol zijn dat men ze weer terug wil geven aan de Afrikaanse landen. Het meeste culturele erfgoed van die landen is door de “beschaafde” blanken weggeroofd. Terecht dat het weer teruggegeven moet worden. De rest van de dag werd in een clubgebouw doorgebracht met lekker kletsen, drinken en een buffet. Voor ons was het ook even wennen omdat we nu Rixt mee hadden. Je bent toch vrij druk met je kleine koter bezig. Zelf heb ik niet voldoende tijd gehad om eens bij te praten met de mensen die je maar 1x in het jaar ziet.

Binnenkort heb ik nog een neven- en nichtendag, maar dan van mijn familie. Het is echt zo’n reünieperiode lijkt het wel. En het is best leuk om vooral die mensen te zien die wat verder weg wonen.

Het zal nog wel een paar weken duren voor het echte bewijs in mijn bezit is, dus moet ik even creatief zijn om toch te vliegen zonder instructeur. Gelukkig kunnen we daarvoor een solo-verklaring gebruiken en kan ik er dus ook lekker op uit. Verdere ervaring opdoen.

Laat me es even kijken: Rixt had hoge koorts. Een paar dagen lang. Je kon haar geen moment alleen laten of ze begon te huilen en kroop dan heel dicht tegen je aan. We hebben lekker een paar dagen doorgebracht in een België. Voor het eerst weer eens op pad, maar nu met onze dochter. Het werk vrat veel tijd van me en zelf was ik tussendoor ook nog eens even ziek (leuk zo’n kind dat je aansteekt) en tenslotte heb ik nog de nodige tijd aan de website van Emmaus Friesland besteed.

Overigens begint de bouw van zo’n site weer te kriebelen bij mijn eigen site. Ik heb al weer een leuk idee voor “Mag ik even?”, nu nog even uizoeken hoe ik dat ga verwezenlijken en wanneer ik het ga doen.
Tussendoor moet ik ook nog e.e.a. voorbereiden voor mijn praktijk-examen vliegen, want dat gaat namelijk binnenkort eindelijk gebeuren. De exacte datum hou ik nog even geheim (ik weet het zelf ook nog niet).

Als ik het  zo allemaal bekijk dan vliegt de tijd niet alleen. Je hebt  het ook te weinig…