Op Twitter heb ik me meerdere malen al uitgelaten over de zogenaamde ‘debat-maffia’: de afgelopen weken kon je niet de tv of radio aanzetten of er was wel weer een politicus aan het debatteren. En het kan aan mij liggen, maar volgens heeft de mediamachine van de politieke partijen bij de voorgaande verkiezingen nog nooit zo fanatiek gedraaid als dit jaar. Ik ben sowieso geen liefhebber van discussies en lange vergaderingen, dus debatten zijn dan ook niet aan mij besteed. Geef mij maar direct waar het op staat, dat scheelt tijd.
Natuurlijk heb ik wel wat meegekregen van de debatten, en wat mij vooral opviel was het hoge moddergooi-gehalte. Iedereen verwijt mekaar van alles en er wordt alleen maar naar elkaar gewezen (‘maar ik ben onschuldig!’). Alleen dat moddergegooi hoor je wel dag-in-dag-uit. In mijn beleving creëer je daarmee een overkill: te veel aan informatie werkt vaak averrechts.
Ik vraag mij ook af hoe groot de groep geïnteresseerden eigenlijk is. Maurice de Hondt zou dat eens moeten uitzoeken, naast de gewone peilingen. De media doet veronderstellen dat iedereen al die debatten wil zien. ‘t Is net als het voetbal: 40% van de Nederlanders is geïnteresseerd in voetbal, maar door alle media en commercie rondom de WK lijkt het alsof heel Nederland voetbalgek is.

Ondanks het debat-bombardement ga ik heus wel stemmen. Het is het recht waarvan ik graag gebruik wil maken. Ik verwacht dat er ook veel protest-stemmen zullen zijn, maar die zullen niet op onschuldige partijen worden uitgebracht. Mijn protest-stem gaat naar de ChristenUnie.