Mag ik even?

Getipt door Floortje Dessing d’r boek 100 Wereldplekken die je gezien moet hebben, besloten we om een paar nachten door te brengen in het plaatsje Ubud. In haar boek beschrijft Floortje Gusti’s Garden Bungalows: mooi gelegen en de tijd vliegt er voorbij. Niets te veel gezegd: het was enorm mooi gelegen. Via een afdaling door een goed onderhouden tuin kom je bij je bungalow uit. Zeer basic ingericht, dus ook geen airco. Dat was wel even omschakelen. Later zou blijken dat dat ook best nadeling was, want alles bleef klam en vochtig aanvoelen.

Gusti’s Garden Bungalows is altijd vol, mede veroorzaakt door de lovende woorden in de bekende reisgidsen. Misschien is dat ook wel de reden dat er niet voldoende tijd meer is om de bungalows goed te onderhouden, want de bungalows tonen een vorm van verval en het lijkt er niet echt op dat er de komende tijd ook maar iets aan opgeknapt gaat worden.
De stad is vooral bekend vanwege de vele kunstenaars die je er kunt vinden, maar tussen de vele kunstgallerijen vind je ook heel veel reproducties en immitaties. Met een beetje goed zoeken heb je zo een heel leuk schilderijtje op de kop getikt, die daarna vakkundig van het frame wordt gehaald en opgerold, zodat je ‘m zonder lijst in het vliegtuig kunt meenemen. We hebben er zelf niet iets gekocht, omdat we het onderling niet eens konden worden over wat we wilden kopen. Zelf was ik zeer gecharmeerd van de moderne traditionele Balinese kunst, maar dat liep als snel behoorlijk in de papieren (800 – 1000 euro). Uiteindelijk hebben we vlak voor de luchthaven kunst batik gekocht: twee traditionele schilderijtjes gemaakt volgens de batiktraditie.

Rixt en Anne tussen twee Kecak dansers

Natuurlijk is het ook leuk om af en toe eens echt de toerist uit te hangen: een folklore-avond bezoeken. In Indonesië zijn dat voornamelijk de traditionele dansen, maar ook de wajangvoorstellingen zijn leuk. Wij hebben uiteindelijk twee Balinese dansvoorstellingen gezien: de Barong en Kerisdans in Denpassar en in Ubud een Kecak.