Mijn eerste solo-vlucht, zonder instructeur. Maar omdat Steef, mijn instructeur, als “nieuweling” nog niet alle solo-vluchten mag aftekenen, moet er een andere instructeur zijn die dat namens hem doet. Het aftekenen houdt in dat je een verklaring ondertekent waarbij je aangeeft dat je alle regels kent en je daar ook aan houdt.
Dit keer was er eindelijk een andere instructeur aanwezig die kon ondertekenen. Al die andere keren was er nooit iemand anders, of was het weer gewoon niet geschikt genoeg voor een solo-vlucht.
Het is ineens heel stil in de cockpit als je de deur dicht doet, de headset opzet en alleen maar tegen jezelf praat bij het afwerken van de checklist.
“1 POB, captain’s name Blom, first solo”
En als je dan het vliegtuig op de startbaan oplijnt, gas geeft en dan in je eentje opstijgt… kicken! Zalig gewoon!
Twee landingen mocht ik doen. Die allereerste landing alleen is behoorlijk spannend. Snelheid goed? Hoogte goed? Rond ik op tijd en ook niet te laat af (dat is de neus optrekken net voor je de landingsbaan raakt). En dan sta je ineens weer op de baan. Gelukt! En weer vol gas om op te stijgen.
De tweede ronde ging prima, al vond ik het zelf. Na de landing meteen doorgetaxied naar de hangaar. Over de radio komen de felicitaties van de verkeerstoren.
Nu heb ik echt zin in de langere vluchten door Nederland. En die gaan er de komende tijd heel veel komen.