Een half jaar geleden was ik er nog: in Solitaire. Een kleine
nederzetting in de woestijn in Namibië.
Voor de komst van de
Nederlandse oud-filmproducent Ton van der Lee bestond Solitaire uit
niet meer dan een benzinepomp een winkel/kroeg met veranda en een
schuur plus nog wat hokken opgebouwd uit golfplaten.
In Solitaire, inmiddels
al in de de derde druk, beschrijft Ton hoe hij Nederland ontvlucht en
in Solitaire belandt. Samen met de bekendste man van de Namibische
woestijn, Moose, en zijn zwager Peter werken ze een idee uit om
faciliteiten te maken voor passerende toeristen. Er wordt een camping
en een lodge gebouwd. Het idyllische Solitaire krijgt ineens heel veel
toeristen dankzij een beschrijving in de Lonely Planet en het kleine
paradijsje is ineens niet meer zo verlaten en rustig zoals Ton het had
gewild.
Een heerlijk boek, vooral omdat ik de setting en de personages ken.